De vervallen tand

Adhesieve restauraties: ja, maar tot waar? Marginale opbouw? (26-10-2010) Met de opkomst van adhesieve restauraties hebben minimaal invasieve benaderingen zich opgeworpen als een uitstekend alternatief voor ernstig aangetaste tanden. Toch roepen bepaalde grensgevallen vragen op: in hoeverre kunnen we vertrouwen op adhesieve restauraties bij vergevorderd weefselverlies? Vanaf wanneer is een randverhoging onontbeerlijk om de afdichting, de duurzaamheid en het behoud van het parodontium te garanderen? Deze lezing biedt concrete antwoorden op deze vragen door middel van een kritische analyse van de huidige wetenschappelijke gegevens, illustratie aan de hand van gedocumenteerde klinische gevallen en een bespreking van de verschillende beschikbare therapeutische opties, zowel chirurgisch als niet-chirurgisch. De lezing is bedoeld om de tandarts te begeleiden bij zijn dagelijkse keuzes door biologische, mechanische en esthetische criteria, evenals de verwachtingen van de patiënt, te integreren. DUPONT Nathalie Nathalie Dupont studeerde in 1990 af in de tandheelkunde aan de Universiteit van Luik. Vervolgens behaalde ze in 1997 een DES in tandheelkundige expertise, gevolgd door een DES in orale implantologie in 2003, eveneens aan de Universiteit van Luik. Momenteel is ze werkzaam als klinisch hoofd van de afdeling Vaste Protheses en Restauratieve Tandheelkunde van het Universitair Ziekenhuis van Luik. Ze heeft een bijzondere interesse in minimaal invasieve behandelingen en complexe rehabilitatie, zowel op natuurlijke tanden als op implantaten. Sinds 2017 neemt ze actief deel aan de opleiding van studenten tandheelkunde, waarbij ze de begeleiding van de preklinische en klinische stages verzorgt. Ze verricht ook onderzoeksactiviteiten binnen de Dental Biomaterials Research Unit (d-BRU). Met de opkomst van adhesieve restauraties hebben minimaal invasieve benaderingen zich opgeworpen als een uitstekend alternatief voor aangetaste tanden. Toch roepen bepaalde grensgevallen vragen op: in hoeverre kunnen we vertrouwen op hechting bij vergevorderd weefselverlies? Vanaf wanneer is het opbouwen van de rand onontbeerlijk om de afdichting, de duurzaamheid en het behoud van het parodontium te garanderen? Deze lezing biedt concrete antwoorden op deze vragen door middel van een kritische analyse van de huidige wetenschappelijke gegevens, illustratie aan de hand van gedocumenteerde klinische gevallen en een bespreking van de verschillende beschikbare therapeutische opties, zowel chirurgisch als niet-chirurgisch. De lezing is bedoeld om de tandarts te begeleiden bij zijn dagelijkse keuzes door biologische, mechanische en esthetische criteria te integreren... en de verwachtingen van de patiënt. KOENIG Vinciane Vinciane Koenig studeerde in 2009 af in de tandheelkunde aan de Universiteit van Luik (België). Ze heeft daar ook een driejarige voltijdse universitaire competentieopleiding in orale rehabilitatie gevolgd. In 2021 behaalde ze de titel van doctor (PhD) aan de Universiteit van Luik en momenteel voert ze haar onderzoek uit binnen de Dental Biomaterials Research Unit (d-BRU), waar ze zich specialiseert in de studie van zirkoniumoxide. Op klinisch vlak is ze werkzaam als klinisch hoofd van de afdeling Vaste Protheses en Restauratieve Tandheelkunde van het Universitair Ziekenhuis van Luik. Ze beschikt over erkende expertise op het gebied van minimaal invasieve behandelingen en de multidisciplinaire aanpak van complexe rehabilitatie, zowel op natuurlijke tanden als op implantaten.Ze is ook betrokken bij het pre-doctorale onderwijs en begeleidt de klinische stages van studenten tandheelkunde. VERTIPREP: waar hebben we het over? (26/10/10) De "verticale preparatie" is de eenvoudigste en minst ingrijpende vorm van preparatie die er bestaat. De ontwikkeling van zirkoniumoxide als prothetisch materiaal heeft het gebruik van deze preparatie in het esthetische gebied mogelijk gemaakt. Tegenwoordig spreken we van verticale preparaties (B.O.P.T, Vertiprep). Deze kunnen worden uitgevoerd volgens twee concepten ("edgeless" en "shoulderless"), die talrijke esthetische, biologische, mechanische en ergonomische voordelen bieden.De kwaliteit van de parodontale respons en het maximale behoud van het cervicale tandweefsel zijn bijvoorbeeld de twee belangrijkste. Vertipreps zijn aantrekkelijk, maar zullen onze prothetische zekerheden op zijn kop zetten en ons ertoe brengen alle klinische stappen (reconstructie, preparatie, tijdelijke voorziening, afdruk en pasbeurt) maar ook die van het laboratorium te heroverwegen.Leer alle geheimen van de Vertipreps onder de knie te krijgen om uw prothetische paradigma's te veranderen en verticaal te denken! DE BELENET Hugues - Vrijgevestigd in Marseille.- Voormalig assistent aan het universitair ziekenhuis in conservatieve tandheelkunde en endodontie (faculteit van Marseille) - Lid van de groep Bioémulation - Voorzitter van de groep Bioteam Marseille - SPEPS-prijs 2025 voor het beste opleidingsartikel voor tandchirurgen Hoe ver kunnen we gaan bij het behoud van parodontologisch aangetaste tanden? (10/10/26) Deze lezing biedt een klinische en wetenschappelijke reflectie op de – vaak onderschatte – mogelijkheden om parodontologisch aangetaste tanden te behouden. Nu de orale implantologie steeds vaker te maken krijgt met biologische complicaties zoals mucositis en peri-implantitis, verdient de therapeutische keuze voor extractie zeker een heroverweging. We beschikken namelijk – en dat zijn we de afgelopen jaren vaak vergeten – over betrouwbare en duurzame behandelingen dankzij onze conventionele parodontale zorg, zelfs bij vergevorderd tandverlies. Aan de hand van klinische resultaten die door de wetenschappelijke literatuur zijn bevestigd, zal deze lezing de mogelijkheden en beperkingen van deze conservatieve behandelingen belichten. LASSERRE Jérôme Jérôme Lasserre behaalde in 2001 zijn licentiaat in de tandheelkunde aan de Katholieke Universiteit van Leuven (UCLouvain). Vervolgens bracht hij van 2001 tot 2003 twee jaar door aan de Université Denis Diderot Paris 7 in Parijs, Frankrijk, waar hij een CES in biomaterialen en een CES in parodontologie behaalde. Bij zijn terugkeer aan de Katholieke Universiteit van Leuven volgde hij een aanvullende masteropleiding van drie jaar voltijds in parodontologie (Prof. Bercy) en behaalde hij in 2006 zijn specialisatiediploma. In 2016 promoveerde hij tot doctor in de tandheelkundige wetenschappen (PhD) onder leiding van prof. Brecx aan de UCLouvain. In 2023 werd hij benoemd tot gastdocent en in 2025 tot hoogleraar. Zijn wetenschappelijke onderzoeksgebieden richten zich op nieuwe antimicrobiële therapieën tegen tandheelkundige biofilms, alveolair behoud en de behandeling van peri-implantaire infectieziekten. Zijn universitaire klinische activiteit is uitsluitend gericht op implantologie, mucogingivale chirurgie en parodontologie. Momenteel is hij samen met prof. Toma mededirecteur van het specialisatieprogramma in parodontologie en orale implantologie aan de UCLouvain. Daarnaast is hij voorzitter van de onderzoekscommissie van de EMDS en sinds 1 oktober 2024 afdelingshoofd van het Instituut voor Tandheelkunde en Stomatologie (IMDS) van de Universitaire Klinieken Saint-Luc (UCLouvain). Jérôme Lasserre is lid, spreker en fellow van het International Team for Implantology, was van 2009 tot 2016 lid van het bestuur van de Belgische Vereniging voor Parodontologie, is lid van de IADR en lid van de Franstalige accreditatiecommissie voor Parodontologie. Daarnaast vervult hij redactionele functies, waaronder die van associate editor van het tijdschrift Frontiers in Dental Medicine, sectie Periodontics. Besluitvorming voor de onmiddellijke plaatsing van implantaten (10/10/26) De onmiddellijke plaatsing van implantaten na tandextractie is een steeds populairder wordende therapeutische aanpak vanwege het potentieel om de totale behandelingsduur te verkorten, het chirurgische trauma te minimaliseren en de natuurlijke weefselarchitectuur te behouden. Het behalen van voorspelbare en esthetische resultaten vereist echter een zorgvuldige selectie van de gevallen en het naleven van belangrijke biologische en chirurgische principes. Deze lezing behandelt de voordelen en beperkingen van het onmiddellijk plaatsen van implantaten. Er zal bijzondere aandacht worden besteed aan de biologische grondslagen, de strategieën voor klinische besluitvorming en de chirurgische technieken, waaronder het beheer van de post-extractie alveole en de keuze van biomaterialen. De concepten zullen worden geïllustreerd aan de hand van gegevens uit klinisch onderzoek en presentaties van representatieve casussen. Leerdoelen: Na afloop van deze presentatie zullen de deelnemers in staat zijn om: De juiste indicaties voor de onmiddellijke plaatsing van implantaten te identificeren De essentiële chirurgische overwegingen te begrijpen om voorspelbare resultaten te verkrijgen De juiste biomaterialen te selecteren voor een optimaal beheer van de alveole LAMBERT Frankrijk Professor France Lambert behaalde haar diploma tandheelkunde in 2002 en voltooide haar postdoctorale opleiding in parodontologie aan de Universiteit van Luik (België) in 2005. Vervolgens ontving ze een ITI-beurs van een jaar om haar opleiding in implantologie voort te zetten aan de Harvard School of Dental Medicine. In 2011 verdedigde ze haar doctoraatsthesis (PhD) over regeneratieve biomaterialen, terwijl ze de functie van kliniekhoofd bekleedde aan de Universiteit van Luik.Momenteel is ze hoogleraar en hoofd van de afdeling Parodontologie, Mondchirurgie en Implantologie aan de Universiteit van Luik (België), en tevens directeur van het door de EFP geaccrediteerde postdoctorale opleidingsprogramma in parodontologie en tandheelkundige implantologie. Ze is tevens mededirectrice van de onderzoekseenheid voor tandheelkundige biomaterialen (d-BRU). Haar klinische praktijk is uitsluitend gewijd aan parodontologie en implantologie. Haar onderzoek richt zich op de validatie van innovatieve protocollen in de implantologie, de regeneratie van hard en zacht weefsel, en de ontwikkeling van intelligente regeneratieve materialen.France Lambert is voormalig voorzitter van de Belgische Vereniging voor Parodontologie (2013–2016), afgevaardigde bij de Europese Federatie voor Parodontologie (sinds 2017), voorzitter van de ITI Belux-sectie (sinds 2017) en geaffilieerd lid van de European Academy of Esthetic Dentistry (sinds 2013). Ze is tevens lid van het ITI-onderzoekscomité (sinds 2021) en was lid van de Raad van Deskundigen van de Osteology Foundation (2015–2019). Ze geeft lezingen op internationaal niveau, is auteur van talrijke wetenschappelijke artikelen en treedt op als revisor voor verschillende vakbladen in haar vakgebied.

Dit is een automatische vertaling.